L-Avvent jistedinna biex nitolbu: “Ejja, Mulej Ġesù!” u biex ngħixu b’sens ta’ stennija mimlijin tama. Ifakkarna li fil-ħajja qatt mhu se tħossok komplut jew tilħaq il-perfezzjoni. Minflok, għandna nżommu qalbna miftuħa, niftakru li Alla se jġib kollox fil-milja tiegħu fiż-żmien opportun. B’din l-attitudni ta’ stennija nibqgħu iffukati, konxji u lesti għall-grazzja ta’ Alla.
Nfisskel din l-attitudni ta’ stennija meta nippretendi li ħaddieħor, jew il-ħajja nnifisha, jissodisfa l-ħtiġijiet kollha tiegħi. Jekk naħsbu li l-problemi u d-diffikultajiet tagħna għandhom jisparixxu jew li kollox għandu jsir eżattament kif nixtiequ, nkunu qed inċaħdui lilna nfusna mit-tama. Il-mistoqsija, “Għaliex kellu jiġri lili dan?”, ma tħalliniex naċċettaw l-pjan akbar u aktar ġeneruż ta’ Alla.
Li nistqarru: “Ejja, Mulej Ġesù!” huwa att ta’ fiduċja. Tfisser li nagħżlu ngħixu bil-paċenzja, anke meta l-affarijiet mhumiex ċari, u li għad insibu l-paċi vera. It-tama Nisranija temmen li Ġesù diġà kien magħna fl-isfidi tal-passat u se jerġa’ jkun magħna għal dak li ġej. Għalhekk, din it-talb mhix waħda ġejja mill-biża’ imma espressjoni kunfidenti ta’ tama għad-dinja kollha.
Agħmel mument ta’ riflessjoni personali f’dan l-Ewwel Ħadd tal-Avvent:
- Jidhirlek li inti pront biex tħalli ħajtek għal Alla biex ma toffendihx gravament, xħin biex ma taqlax għajta jew ċanfira tikkommetti dnub venjal?
- Persważ li inti għaraft ’l Alla, meta ma tixtieqx tmut biex tingħaqad miegħu?
- Issejħilha paċenzja dik tiegħek li teħodha ma’ min trid u meta trid?
- Taħseb inti li inti karitattiv, meta inti tħobb lil min iħobbok biss?
- Jista’ jkun li l-vera umiltà tħallik tara fik xi preġju, xi ħaġa denja ta’ stima?
